Met meer dan veertig miljoen inwoners bereikt Spanje een gemiddelde bevolkingsdichtheid van ongeveer 80 inwoners per vierkante kilometer, onder het gemiddelde van de landen die deel uitmaken van de Europese Unie. De ongelijke verdeling van de bevolking heeft een onevenwichtige verhouding veroorzaakt tussen de verschillende streken, die verschillende en tegengestelde bevolkingsniveaus vertonen.Als gevolg van de industrialisatieprocessen en stedenbouwkundige ontwikkelingen bestaat er een toenemende tendens tot concentratie in de kustgebieden en tot ontvolking in het binnenland, met uitzondering van de grote steden.
Politieke Structuur 
Zoals vastgesteld in de Grondwet van 1978, is Spanje een sociale en democratische rechtstaat, met een parlementaire Monarchie als politieke vorm.De hoofdstad is Madrid, waar de Koning en de Landsregering gevestigd zijn. Ook bevinden zich daar de wetgevende (Eerste en Tweede Kamer) en rechtsprekende machten.Tegenwoordig bestaat de Spaanse Staat uit zeventien Autonome Gemeenschappen en twee steden -Ceuta en Melilla- die elk een eigen Autonomiestatuut hebben.

Regio´s

De rijke verscheidenheid van Spanje en de grote contrasten in geografie, klimaat en landschap worden in elk van deze streken tot uitdrukking gebracht. Soms verenigen ze zich teneinde hun gemeenschappelijke kenmerken naar voren te laten komen met het oog op het toerisme. Zo ontstond bijvoorbeeld Het Groene Spanje uit een gezamenlijke inspanning van Galicië, Asturië, Cantabië en het Baskenland om hun gemeenschappelijke aspekten als hun landschap, klimaat, gastronomie en toeristische attracties -strand en bergen, sport, plattelandstoerisme- onder de aandacht te brengen.De streken die het meest ontwikkeld zijn met betrekking tot het zon- en strandtoerisme zijn de Valenciaanse Gemeenschap, Andalusië en Catalonië, die over hoogwaardige en een verscheidenheid aan infrastructuren beschikken. Andere streken van het Spaanse Binnenland echter, zoals Aragón, Castilla Y León, Castilla-La Mancha en Extremadura bieden de toerist hun aantrekkelijke historische steden, vele daarvan aangemerkt als Erfgoed van de Mensheid, hun erfenis aan kunstwerken en monumenten, hun veelzijdige gastronomie en een natuurtoerisme met prachtige landschappen.Andere autonome streken zoals La Rioja, Madrid, Murcia en Navarra beschikken over de aantrekkingskracht van streken met een grote traditie en persoonlijkheid die de reiziger een veelheid van aan natuur en cultuur ontleende attracties bieden. De Spaanse Eilanden zijn ongetwijfeld één van de meest gewaardeerde toeristische bestemmingen. De Balearen, gelegen in het hart van de Middellandse Zee bieden een fantastische kust waar genoten kan worden van stranden en watersporten terwijl de Canarische Eilanden, voor de Afrikaanse Atlantische kust, een waar paradijs vormen met de vele stranden, de vulkanische Natuurparken en een buitengewoon klimaat het hele jaar rond.De steden Ceuta, aan de Afrikaanse kust van de Straat van Gibraltar, en Melilla, aan de Afrikaanse Middellandse-Zeekust, oefenen ook een aantrekkingskracht uit vanwege hun goede bereikbaarheid vanuit het Schiereiland, waardoor van hun stranden genoten kan worden en inkopen gedaan kunnen worden tegen interessante prijzen.

Natuur

Spanje is een land vol tegenstellingen met diepgaande verschillen in natuur, klimaat, cultuur en levenswijzen. Deze meervoudigheid komt ook tot uitdrukking in het landschap dat voor de ogen van de reiziger soms onverwacht snel volledig verandert.Het groene SpanjeIn het noorden, haast een verlenging van het Franse platteland, bevindt zich het landschap van het Baskenland, met altijd groene weidegronden, met boerderijen die zich aftekenen tegen de heuvels, stranden en vissershavens waar de sfeer van weleer nog behouden is. De kust van Cantabrië heeft een soortgelijk karakter, dat soms een overweldigend en majestueus contrast vertoont in de Picos de Europa, een bergketen die zich over Cantabrië en Asturië uitstrekt, terwijl aan de kust elegante steden en harmonieuze stranden te vinden zijn in plaatsen met een prachtige natuur.Galicië, in het noordwesten, bezit al de essentie van een steil kustlandschap, heuvels verfraaid met volksbouwkunst ("hórreos") en riviermondingen waar de zee het binnenland instroomt tot aan de steden toe.Zee en bergen in een perfekte verbroedering, een zeer rijke en uiteenlopende volksarchitectuur, kuststeden en een vochtig klimaat dat het hele gebied groen houdt, zijn enkele van de belangrijkste bijzonderheden van deze streek.Het binnenland van het schiereilandDe hoogvlakte, de Meseta Central, neemt het gehele centrale gedeelte van het Iberische Schiereiland in en hier is één van de meest expressieve en gevarieerde landschappen van Spanje te vinden. Deze hoogvlakte wordt door het granietrijke Castiliaans Scheidingsgebergte (Cordillera central; 600 km lang) in twee fysiek en historisch goed afgebakende gebieden gesplitst: de Submeseta Norte en de Submeseta Sur, ook wel Oud-castilië en Nieuw-Castilië genoemd. Door Castilië heen, tegenwoordig ingedeeld in de streken Castilla Y León, Castilla-La Mancha en La Rioja, biedt deze uitgestrekte hoogvlakte een landschap met open horizonten boven graanvelden, rivierdalen en piepkleine dorpjes die tezamen met de van geschiedenis doortrokken steden een belangrijk erfgoed aan monumenten en kunstvoorwerpen herbergen.De Middellandse-ZeekustVan de Pyreneeën tot aan Andalusië is het Spaanse Middellandse-Zeegebied een afwisseling van zandvlaktes (Albufera van Valencia, Mar Menor in Murcia) en steile kusten (Costa Brava) met een landschap waar afwisselend klippen met inhammen ernaast en kleine vissersdorpen te vinden zijn. Boerderijen en wijnranken domineren het landschap meer landinwaarts dat naar het zuiden toe steeds kleurrijker wordt met velden vol amandelbomen, sinaasappel- en citroenbomen, terwijl de kust steeds lieflijker wordt met blanke zandstanden.Als de kust, door olijfboomgaarden en moerasgebieden heen, Andalusië bereikt wordt het landschap steeds lichter en zijn er talrijke oogverblindende witte dorpjes en stranden te vinden. De bergen (Alpujarras, Sierra Nevada) vormen hier een indrukwekkend contrast, tezamen met de woestijnachtige duinen van Almería, daarbij extreem mooie en gevarieerde landschappen vormend.Ceuta en Melilla op het Afrikaanse continent zijn twee gezellige en plezierige steden. De Canarische EilandenMeer in het zuiden bieden de Canarische Eilanden, met een spectaculaire vulkanische natuur, toeristisch sterk ontwikkeld, een inheems zeer expressief landschap.Over heel Spanje is de volksarchitectuur in velerlei bijzondere verschijningsvormen te vinden in de caserío, masía, casona, cortijo, pazo, barraca en in evenzoveel andere geheel eigen vormen, welke als een bepalend en onderscheidend element van ons landschap beschouwd kan worden. 

Zon en Strand

De Spaanse kust, met een lengte van meer dan 4.000 kilometer, vertoont een uniek geheel, aan de rand van de Middellandse Zee (in het oosten en het zuiden, de Cantabrische Zee (in het noorden) en de Atlantische Oceaan (in het westen en het zuiden). Met gemiddeld meer dan driehonderd dagen zon per jaar en een zacht klimaat tussen de 18 en 30 graden Celsius worden de zonovergoten stranden elk jaar bezocht door miljoenen toeristen uit alle landen van de wereld.Langs de Middellandse Zee, "onze zee", wordt aan de Costa Brava een landschap met een eigen persoonlijkheid van steile kusten bezaaid met prachtige kleine inhammen afgewisseld met brede stranden.Naar het zuiden toe, langs een kust die betekenisvolle bijnamen heeft verkregen zoals Gouden kust, Oranjebloesemkust, Kust van Valencia, Witte kust of Warme kust, loopt een kalme zee tot aan stranden van goudkleurige zand met in de nabijheid belangrijke steden en toeristische oorden.In Andalusië vormen de Costa Tropical en de Costa del Sol ook twee van de meest geliefde bestemmingen van het zon-en strandtoerisme. De kust van Granada en Marbella als de hoofdstad van de kust van Malaga trekken ook een spectaculaire hoeveelheid bezoekers aan, hiertoe aangetrokken vanwege de stranden, de uitgaansgelegenheden, de winkels en de aanwezigheid van beroemdheden uit de hele wereld.De Straat van Gibraltar voor de Afrikaanse kust, vormt een verbinding tussen de Middellandse Zee en de Altantische Oceaan, waar de Andalusische kust bij Cádiz en Huelva een geheel eigen karakter heeft en tot aan Ayamonte, aan de grens met Portugal, de Costa de la Luz vormt. Dezelfde Atlantische Oceaan loopt in het Noordwesten tot aan de rand van Galicië, daarbij een spectaculair landschap van steile kusten vormend, met kleine strandjes en inhammen waar de zee het land binnen stroomt en daar een geweldig mooi landschap teweegbrengt. De hele Galicische kust, met een wat vochtiger en minder warm klimaat, is een zeer populaire vakantiebestemming in de zomermaanden.De Cantabrische Zee, aan de noordkust van Spanje, vormt met de bergachtige kuststreek een ander fraai en spectaculair landschap van de Spaanse kust. De elegante steden met een kustsfeer zoals Gijón, Santander en San Sebastián, met stranden gelegen in prachtige natuurgebieden, volksarchitectuur en een vochtig klimaat dat voor een eeuwig groene horizon zorgt, hebben van dit gebied, dat zich uitstrekt van het Baskenland via Cantabrië en Asturië tot aan Galicië, één van de meest ontwikkelde streken voor zon- en strandtoerisme in de zomermaanden gemaakt. Balearen In het hart van de Middellandse Zee verenigt de eilandengroep de Balearen een aantal zeer eigen kenmerken. Steile klippen en kleine inhammen, beschutte zones en stranden waar volkomen vrij van de zon genoten kan worden, maken deel uit van deze eilanden die tegelijkertijd een belangrijk aanbod aan uitgaansgelegenheden en amusement bieden.Gelegen voor de westkust van Afrika, op meer dan 1.000 kilometer afstand van het Iberisch Schiereiland, vormen de Canarische Eilanden met hun vulkanische natuur, hun buitengewoon prettige klimaat op ieder moment van het jaar en hun spectaculaire stranden een aangewezen bestemming voor het genieten van de zee in elk willekeurig seizoen. De stad Puerto de la Cruz en de stranden van het zuiden van Tenerife; de stranden Playa del Inglés en Maspalomas op Gran Canaria; Puerto del Carmen op Lanzarote en Corralejo op Fuerteventura zijn enkele plaatsen die door veel toeristen bezocht worden.

Kunst

Spanje vormt een geheel van verschillende culturen die behoren tot beschavingen die in de loop der eeuwen het Iberisch grondgebied bevolkt hebben. De historische erfenis wordt gevoed uit de verscheidenheid van dit mozaïek, de rijke schakeringen hiervan en het samensmelten van de verschillende bijdragen. De grote cultuur-en kunststromingen hebben ook in ons land de uitdrukking van een geheel eigen scheppend talent gekregen, dat van grote universele betekenis is. De oorspong. De grot van Altamira (Cantabrië) en de rotsschilderingen die ongeveer 15.000 jaar geleden gemaakt werden, zijn de bekendste van een archeologisch geheel dat rijk is aan vindplaatsen en grotten. Torens, altaren en grafkamers uit de bronstijd zijn bewaard gebleven in Menorca, en op andere plaatsen in Castilië en aan de oostkust zijn de eerste voorbeelden van Iberische kunst uit de ijzertijd gevonden (Toros de Guisando, Dama de Elche).De Feniciërs, aangekomen via de Middellandse Zee, stichtten kolonies en lieten sporen van hun cultuur achter aan de Andalusische kust (Adra, Cádiz), aan de oostkust (Cartagena) en op Ibiza. De Grieken stichtten hun kolonies op bepaalde punten aan de oostkust (Ampuries, Roses), maar de Romeinse verovering van het Schiereiland in 218 v.C. betekende de intocht van een krachtige beschaving.De romantisering was zo diepgaand dat Spanje keizers, intellectuelen en militairen zou inbrengen, terwijl het land een erfenis aan grote infrastructuren en openbare werken verkreeg (geplaveide wegen, mijnen, steengroeven, aquaducten, bruggen) alsmede talrijke steden (Tarragona, Barcelona, Mérida) waar deze erfenis nog steeds bewaard is gebleven (thermen, baden, theaters, renbanen). Ook zijn de ruïnes van veel andere plaatsen nog te vinden in Cuenca, Soria, Sevilla, Málaga. De musea van Mérida en Tarragona zijn fundamenteel vanwege hun uitgebreide collecties.De invasies van de volkeren uit het noorden, die een einde maakten aan het Romeinse Keizerrijk, hebben in Spanje een vruchtbare cultuur geschapen: de visigotische cultuur, gevestigd in Toledo, dat het belangrijkste verbreidingspunt vormde.De Middeleeuwen: smeltkroes van culturen. De komst van de Arabieren in het jaar 711 en hun voortdurende aanwezigheid in de acht daarop volgende eeuwen, heeft een sprankelende beschaving tot leven gebracht die een formidabele brug vormde tussen Oost en West. De invloed van de Islam was zo diepgaand dat zelfs de christelijke stijl hiervan doortrokken raakte en twee eigen stijlen kreeg: de mozarabische stijl, oftewel die van de christelijke minderheden, en de mudejarstijl van de Arabische minderheden. De kunstuitingen van de joodse gemeenschap, de derde cultuur in de smeltkroes van het Spaanse land gedurende verscheidene eeuwen, zouden die van de Islam ook gaan benaderen. De jodenwijken, rituele badplaatsen en synagogen, zoals het Tránsito en de Santa María la Blanca in Toledo en de Cordobese jodenbuurt ´call´, zijn hier uitgesproken voorbeelden van.De christelijke cultuur zou aanleiding geven tot het ontstaan van de Romaanse kunst in het spoor van de Weg van Santiago (San Martín de Fromista, San Isidoro de León, kathedraal van Santiago) en tot de latere ontwikkeling hiervan door byzantijnse (Zamora) en Franse invloeden (Catalonië). Kastelen en kloosters geven uitdrukking aan een periode die in de tijd van de kathedralen zijn esthetische hoogtepunt zou bereiken. In de XIIIe en XIVe eeuw werd vooral de voorkeur gegeven aan de gotische stijl, waarvan in Burgos, Toledo, León, Palma en Girona de meest betekenisvolle voorbeelden zijn terug te vinden in hun religieuze bouwwerken. Bij het bereiken van de XVe eeuw heeft de met ornamenten overladen gotische stijlvariant belangrijke bouwwerken opgeleverd zoals bijvoorbeeld de kathedraal van Sevilla, de Hospitales Reales van Santiago, Granada en Toledo, het klooster van San Juan de los Reyes (Toledo) en het Palacio del Infantado (Guadalajara).De islamitische kunst zou in de Xe eeuw, tijdens de Kaliefperiode, tot de grootste bloei komen. De moskee van Córdoba en de dichtbijgelegen paleisstad Medina Azahara zijn de beste voorbeelden van deze kunst. Uit de Taifaperiode (XIe eeuw) stammen de citadel van Málaga en de Aljafería van Zaragoza; uit de daarna volgende Almohadeperiode dateren de Giralda en Torre del Oro in Sevilla. De Nazaríkunst, in het kleine koninkrijk Granada, zou in de XIVe en XVe eeuw prachtige voorbeelden voortbrengen van de toen heersende ornamentele smaak, met als onbetwist hoogtepunt het geheel aan bouwwerken dat het Alhambra van Granada vormt en de bijbehorende tuinen van de Generalife.De ontdekkingen en de Gouden Eeuw. De ontdekking van Amerika (Archivo de Indias de Sevilla) en de humanistische Renaissance die de inspiratiebron vormen van een bepaalde stijl, het plateresk, die gebaseerd is op klassieke vormen, hebben enkele schitterende voorbeelden uit de XVIe eeuw achtergelaten zoals de gevel van de universiteit van Salamanca, de kathedraal en het paleis van Karel V te Granada en, in de sobere stijl van Herrera, het klooster van San Lorenzo de El Escorial. Schilders als Morales en El Greco en beeldhouwers als Berruguete zouden de voorlopers zijn van wat later bekend werd als de Spaanse Gouden Eeuw (XVIIe eeuw) vanwege de universele bijdrage van de fantasierijke beeldhouwers (Gregorio Hernández, Martínez Montañés, Francisco Salzillo) en schilders (Diego Velázquez, Zurbarán, Ribera, Murillo) uit die tijd.De barokke verheerlijking werd door middel van de koloniale kunst in Amerika tot uitdrukking gebracht (Mexico, Cuzco, Lima, La Habana) en liet in Spanje werken van ongekende schoonheid achter zoals de koninklijke paleizen van La Granja, Aranjuez en Madrid.Aan de poort van de moderne tijd. Terug bij het neo-classicisme; in deze tijd kwamen werken tot stand zoals het Pradomuseum te Madrid en verscheen de geniale schilder Francisco de Goya, een ware voorganger van de huidige schilderkunst. De veelheid aan stijlen in de XIXe eeuw komt tot rust bij de romantiek met de in die tijd heersende voorkeur voor historische en zedenschilderingen (Benlliure, Sorolla). De verschijning van het modernisme in de laatste jaren van de eeuw zou een geniale vernieuwing betekenen aan de hand van de Catalaan Antonio Gaudí (Sagrada Familia, Parque Güell te Barcelona).De avant-garde van de XXe eeuw zou in de uit Málaga afkomstige schilder Pablo Ruiz Picasso een universeel genie vinden, terwijl Salvador Dalí en Joan Miró sleutelfiguren zouden worden in het surrealisme en de abstracte kunst. De Spaanse bijdrage aan de kunst van de laatste decennia komt van de hand van uitnemende figuren uit de architectuur (Sert, Bofill, Calatrava), schilderkunst en beeldbouwkunst (Tàpies, Antonio López, Barceló, Chilida) die werken met een sterke individuele persoonlijkheid hebben opgeleverd. 

Steden

De diversiteit en het contrast waardoor Spanje gekenmerkt wordt, komt ook tot uiting in de steden. Keltische, Iberische, Fenicische en later Grieks-Romeinse beschavingen legden de grondslagen voor de eerste stedelijke woonkernen die nog steeds de sporen van hun tijdelijk verblijf dragen. De Arabische, joodse en christelijke culturen, elk afzonderlijk en beïnvloed door elkaar, leidden tijdens de Middeleeuwen tot de opkomst van steden die tot aan onze dagen een zeer rijk erfgoed aan historische gebouwen en kunst hebben behouden.Aan de traditie dient ook de moderniteit toegevoegd te worden. Een modern karakter dat reeds enkele van onze koningen zoals bijvoorbeeld Karel III, tot uitdrukkking wisten te brengen in hun tijd met het doel de stadscentra zoals dat van Madrid te verfraaien met prachtige parken en emblatische monumenten, hetgeen een vernieuwing betekende van het karakter van deze kernen. Een renovatie die later zichtbaar wordt in de uitbreidingsplannen en nieuwe indeling van de grote steden, evenals in de constructie van elegante gebouwen die, in harmonie met de ontwikkeling van de architectonische smaak, vorm hebben gegeven aan de identiteit van onze steden in de laatste twee eeuwen.Dit contrast komt ook tot uiting in de ontwikkeling van elke stad afzonderlijk, waar landschap, klimaat en dagelijks leven in harmonie een geheel eigen karakter kregen. In sommige steden kan men de getuigenis van een glorieus verleden en een rijk erfgoed aan monumenten vinden; in andere de schoonheid van verblindend licht en felle kleuren of het mysterie van nevel en een altijd groene horizon. Kosmopolitisch of provinciaal, vastgeroest in de tijd of volop in ontwikkeling, maar altijd fascinerend binnen het brede spectrum aan werkelijkheden en suggesties die zij bieden aan iedere bezoeker die van hun vriendelijke gastvrijheid geniet.Op de linkpagina kunt u internetsites vinden over steden en regio´s.

Gastronomie

Een van de meest aantrekkelijke aspecten van Spanje is ongetwijfeld de keuken, één van de beste ter wereld vanwege de kwaliteit en variatie van gebruikte producten. Eigenlijk kan men niet spreken van de Spaanse keuken, maar moet gesproken worden van een veelzijdige streekgastronomie, beïnvloed door het klimaat en de inheemse levenswijzen van elke streek apart. De Spaanse kookkunst onderscheidt zich doordat bij de bereiding van het voedsel traditioneel olijfolie gebruikt wordt als plantaardig vet en reuzel als dierlijk vet. Tevens is er een grote variatie aan fruit en groenten die de Arabische cultuur meebracht en andere elementen zoals de aardappel en de tomaat die uit Amerika kwamen.Anderzijds is de grote ontwikkeling van de Spaanse keuken in de laatste decennia ook te danken aan de opkomst van belangrijke chefs die de traditionele gerechten en recepten opnieuw hebben weten te interpreteren in overeenstemming met de moderne tijd, daarmee aan de Spaanse gastronomie een nieuwe dimensie in presentatie en smaak gevend.Eten in SpanjeEten is in Spanje één van de plezierigste dagelijkse rituelen. De rijkgevarieerde gastronomie, tezamen met het plezier van de Spanjaard in de cultuur van bord en tafelkleed, maken dat zowel in de grote steden als in de kleine landelijke dorpjes zeer gemakkelijk eetgelegenheden te vinden zijn. Van de traditionele huiselijke menu's tot befaamde restaurants met vijf vorken (de hoogste klasse die van één tot vijf loopt), eenieder kan de beste prijs/kwaliteitverhouding vinden die overeenkomt met zijn eigen smaak en voorkeur.De etenstijden van alle maaltijden vallen ongeveer anderhalf uur later dan de gemiddelde Europese etenstijden, hoewel de lange openingstijden van de eetgelegenheden alle klanten in staat stellen hun eigen gewoonten aan te houden. Het menu met de prijzen hangt meestal bij de ingang van de restaurants, welke ook een dagmenu bieden tegen een gewoonlijk lagere prijs. De bediening is inbegrepen in de prijs van de gerechten, hoewel het gebruikelijk doch niet verplicht is tussen vijf en tien procent van het totaalbedrag als fooi of beloning voor de bediening te geven. De meeste restaurants sluiten één dag in de week (zondag of maandag), hoewel er talrijke gelegenheden bestaan die altijd geopend zijn en waar op elk moment van de dag iets gegeten kan worden. DrankenDe wijn vormt een fundamenteel onderdeel van alle regionale keukens van Spanje. De Romeinen verspreidden de kunst van de wijnbouw die Spanje in één van de grootste wijnproducerende landen heeft veranderd terwijl tegelijkertijd een gerechtvaardigde faam is verkregen door de kwaliteit van de wijn, die tegenwoordig onderhevig is aan stricte controles en die zeer gevarieerd is (wel zestig verschillende wijnproducerende gebieden).Hieronder bevindt zich de Riojawijn, die een vooraanstaande internationale plaats heeft verkregen dankzij het aroma en de volle smaak. Andere zeer gewaardeerde "appelations" zijn Ribera del Duero, Penedés en La Mancha die in de afgelopen jaren sterk vooruit gegaan zijn in kwaliteit. De vino de Jerez, de sherry, is een Andalusische wijn met een belangrijk internationaal prestige, vooral in Angelsaksische landen, die verschillende variëteiten kent (fino, manzanilla, amontillado, dulce en oloroso) die tegemoetkomen aan verschillende smaken.De Spaanse cava of champagne-achtige mousserende wijn heeft als belangrijkste productiecentrum de Catalaanse Penedésstreek, hoewel de productie in de laatste jaren is uitgebreid naar andere streken zoals Castilië.Het bier wordt tegenwoordig op grote schaal gedronken in Spanje, vooral als aperitief buiten de maaltijden om, ter begeleiding van de geliefde tapa's in de cafés. Het Spaanse bier is licht van kleur en prettig van smaak, en wordt gewoonlijk zeer koud geserveerd.De likeuren vertonen ook in Spanje een aantal noemenswaardige bijzonderheden. De brandy wordt voornamelijk in Andalusië geproduceerd, terwijl de brandewijnen en de "orujo" overal in het land geproduceerd worden, aanleiding gevend tot de beroemde "queimadas gallegas" of tot verschillende soorten (droge, van kruiden, van kersen of met honing gemaakt). De anijslikeur, de met sleepruimen bereide "pacharán" uit Navarra, de vruchtenlikeuren en de Asturiaanse (appel)cider zijn de meest gewaardeerde soorten. Meer informatie over Spaanse wijnen op www.vinos-de-espana.nl

De Weg naar Santiago

"Alleen hij die naar het huis van Santiago gaat of daarvan terugkomt is een pelgrim" - Dante Alighieri. Het netwerk van wegen dat naar Santiago de Compostela leidt, erkend als Eerste Europese Culturele Route vanwege het verspreiden van culturele uitingen en het creëren van een gezamenlijke identiteit tussen de Europese volkeren, is ongetwijfeld de belangrijkste grote route die bezoekers uit de hele wereld door het Spaanse land trekt. Reeds meer dan acht eeuwen lang heeft de verering van de Apostel St.Jakob geleid tot een eindeloze stroom pelgrims, die nog vermeerdert in de Jubeljaren (2004 is een Jubeljaar). Deze pelgrimstochten hebben gewoonlijk een geestelijk fundament maar brengen ook rijke ervaringen op een route met een grote culturele verscheidenheid in de streken die men passeert, met de gastvrijheid van de inwoners en de persoonlijke beleving van het landschap, de voorvallen en anekdotes die men op de route beleeft. De beste route over land, tegelijkertijd de meest bekende en goed onderhouden, is de route die bekend staat als de camino francés. Deze komt Spanje binnen bij Somport of Roncesvalles in de Pyreneeën en bij Puente la Reina komen beide varianten samen. In Navarra en La Rioja komt men langs uitstekende hoogtepunten als San Millán de la Cogolla en Santo Domingo de la Calzada en bereikt Burgos met zijn monumentale gotische kathedraal en het klooster van Las Huelgas.Verderop gaat de route door de velden van Palencia waar nog prachtige Romaanse sporen terug te vinden zijn (Frómista, Villalcázar de Sirga, Carrión de los Condes) en komt dan via Sahagún en San Pedro de Dueñas in León terecht met zijn kathedraal verfraaid met majestueuze gebrandschilderde ramen en de kerken van San Isidoro en San Marcos als schitterende hoogtepunten van de Romaanse en platereske stijlen.Dan komt de route via Astorga en de Bierzostreek Galicië binnen bij O Cebreiro, waar de kerk van Santa María la Real staat, het middelpunt van de drukbezochte Bedevaart van het Wonder. De route leidt naar Santiago langs fraaie abdijen (San Xulián de Samos, Vilar de Donas, Sobrado de los Monjes), preromaanse en Romaanse heiligdommen (San Antolín de Yogues, San Pedro de Mélide, Santiago de Barbadelo) en oude pelgrimsherbergen (Palas de Rei, Leboreiro, Castañeda) tot aan Labacolla en de Monte del Gozo in de nabijheid van de stad. Het laatste deel van de route wordt te voet afgelegd om te knielen voor de relikwieën van de Heilige binnen in de kathedraal.De stad van de Apostel staat vol monumenten en het is heel aanlokkelijk een wandeling te maken door de straten, pleinen en hoekjes alvorens te genieten van de uitstekende Galicische keuken en bij wijze van souvenir een voorbeeld van het beroemde zilversmeedwerk of volkskunst te kopen. De belangrijkste feesten worden op 24 en 25 juli gevierd ter ere van St.Jakob.Een andere interessante route is de "Noordelijke Weg" die door het Baskenland, Cantabrië en Asturië loopt waar onderweg prachtige monumenten te bewonderen zijn. De weg naar Santiago is op internet, bij de Consellería de Cultura, Comunicación Social e Turismo terug te vinden, op www.xacobeo.es.